ชีวิตนิสิต

วันนี้อยู่บ้านแทนที่จะอ่านหนังสือ ไม่เลย  กินทั้งวัน

 แม่ถาม "ทำไมไม่อ่านสืออ่ะลูก จะสอบแล้วนะ"

เราเลยตอบไปว่า ..

"นู๋สงสารคนเสื้อแดงและทหารที่ตายอ่ะแม่  เลยไม่มีกะจิตกะใจจะอ่านหนังสือ"

แม่เลยสวนว่า "กวน... นะเรา"

555+  แม่รู้ทัน...

เมื่อคืนดีใจมากมาย ที่ได้เลื่อนสอบ

 เหตุมาเพราะสถานการณ์บ้านเมืองไม่ปลอดภัย

ไปสอบอีกทีก็หลังสงกานต์เลย เย้ๆๆๆ

 ก็เลยไปค้นลิ้นชักหาไรเล่นหน่อย แต่ก็ไปเจอกล่องสมุดบันทึก

ที่เคยบันทึกไว้ตอนขึ้นม.4ใหม่ๆ

ประมาณว่ามีผู้ชายคนนึงมาจีบ แต่ตอนนั้นเราก็คิดเพียงว่า...

 เขาคงแค่ล้อเล่น

การกระทำต่างๆที่ตอนนี้เราอาจลืมมันไป พอได้กลับไปอ่าน

กลับไปลื้อฟื้น แม้ว่ามันจะเนิ่นนานมาแล้ว แต่มันก็ยังสวยงามอยู่เสมอมา

อ่านไป ก็นอนยิ้มไป เหมือนคนบ้า 555+

ชีวิตความรักตอนเด็กๆนี่ น่ารักดีเนอะ

แต่สุดท้าย.. เราก็ไม่ได้เป็นแฟนกัน 

 แต่เราก็ไม่เสียใจหรอกนะ เพราะอย่างน้อย ก็มีนายเป็นเพื่อนเวลาเรามีปัญหา

เพื่อนอ่ะ ดีที่สุดแล้ว

แต่ก็อยากขอโทษนะ ที่ตอนนั้น เราไม่เชื่อ  และมองข้ามความรู้สึกของนาย

 แม้นายจะไม่รู้เลย ว่าเพื่อนคนนี้ก็รู้สึกผิดเหมือนกัน 

ขอโทษนะ ที่ทำร้ายจิตใจ  เพราะเราไม่รู้จริงๆ

 .

.

.

.

.

.

แล้วเพื่อนๆล่ะคะ...

        ลืมความหลังของตัวเอง ไปหรือยัง?

edit @ 20 Apr 2010 15:41:55 by เต่าตนุ